Comeniusproject  “The safe school

 

Slotbijeenkomst 2003-2006

in

 San Casciano di Val di Pesa Italië

 

11- 16 mei 2006

Deelnemende scholen: Italië (San Casciano), Tsjechië (Kobyli), Engeland (Kirkby Stephen) en Nederland (Haarlem, coördinerende school)

 

 

De reis

 

 

We  vertrokken van Schiphol naar Pisa voor de afsluitende bijeenkomst van ons derde Comeniusproject “The safe school”.  We hadden bij aankomst op het vliegveld nog tijd om naar Siena te gaan en daar de stad met z’n mooie Piazzo te bewonderen. Via de smalle (snel) wegen en het drukke Italiaanse verkeer reden we in de best ruime Fiat Punto verder. Op de Chiantiweg naar San Casciano ontdekten we in een plaatsje dichtbij een wijnproeverij, waar je via een soort carrousel met een chipknip meer dan 100 soorten Chianti konden proeven. Jan moest zich als chauffeur natuurlijk beperken tot wat nippen, maar aan het eind van de middag zaten we lekker in de zon op het balkon van het dorpshotel met het uitzicht op het mooie dorpsplein. Het weer was wat tegengevallen in de ochtend, maar het was zo best uit te houden.

 

De Machiavelli school

 

We werden op de school gastvrij door de directrice Patrizia ontvangen samen met de Engelse leerkracht Christina. We werden aan alle mensen, die we tegenkwamen voorgesteld en dat waren er heel wat. Naast de leerkrachten is er veel ondersteunend personeel voor het schoonmaken van o.a. de toiletten, kopiëren, lunch e.a. werkzaamheden. Vergeleken met 2 jaar geleden was de nieuwbouw nu helemaal klaar en ziet het er prachtig uit, een modern “palazzo” met uitzicht op het mooie Toscaanse landschap. Het gebouw is erg ruim van opzet met brede gangen en met veel extra ruimtes. De klaslokalen zijn kleiner, maar met gemiddeld 20 tot 25 leerlingen. Net als in andere landen, kun je van de gang, in tegenstelling tot de Nederlandse scholen, niet in de klas kijken. Dat geeft wel een drempel, als je ondanks de verzekering van de schoolleiding, dat je overal welkom bent, zomaar een klaslokaal wilt binnenlopen. De lessen in de klas zijn grotendeels klassikaal en een rekenles in groep 5 duurde erg lang met uitleg voor de klas op het bord met 1 leerling als voorbeeld. Wel zijn de klassen ingericht met veel instructies aan de muur voor de diverse vakken en hangt er ook werk van kinderen. Ze hebben in hun (rug)tas alle boeken en schriften naast hun vierkante tafeltje en nemen die ook mee naar huis. In een extra lokaal lagen de nieuwe boeken en werkboeken die de leerkrachten voor het komende jaar hebben uitgekozen.  Elk jaar kiest men opnieuw.

De computers staan in een computerlokaal en de kinderen maken er werkstukken op bepaalde tijden volgens een rooster. Het was best aardig, maar we denken, dat zo niet veel kinderen er gebruik van kunnen maken. Wel konden we behoorlijk wat over de school te weten komen via een Belgisch meisje.

Er waren meer kinderen uit het buitenland, zoals Roemenië, Albanië en Servië.

 

Kinderen met handicap op school

 

Er is in Italië al sinds 1976 vrijwel geen speciaal onderwijs meer. De kinderen worden in de gewone school opgevangen. Deze school heeft 4 zeer zwaar gehandicapte leerlingen in school. Bij zwaar gehandicapte kinderen is er wel per kind wel een extra begeleider en is er niet meer dan 1 gehandicapt per groep. In het begin hebben we eraan moeten wennen, maar hoe langer we in de school waren, hoe meer we waardering kregen voor deze keuze. Het is ontzettend zwaar voor de begeleiding, maar we hebben gezien, hoe deze soms zwaar gehandicapte kinderen een belangrijke plaats in de klas, de school, bij de kinderen en leerkrachten hadden. Ze worden in de lessen betrokken, hoe moeilijk de communicatie ook is. Buiten betrekken de kinderen b.v. een tweeling met het bijzondere syndroom (zij kunnen bijvoorbeeld niet praten en ook de motoriek verloopt niet zoals het zou moeten)  in hun spel en anderen rijden met lichamelijk en verstandelijk gehandicapt een kind in  rolstoel  over het schoolplein. Ingrid heeft in een overleg met 2 behandelende kinderartsen, begeleiders en leerkrachten hier een indringend gesprek gehad over hoe dit in deze school allemaal mogelijk is. Ze heeft haar bewondering voor deze mensen uitgesproken. De betrokken leerkrachten, maar ook anderen die bij de school betrokken zijn laten een grote mate van betrokkenheid bij deze kinderen zien.

Je kunt je bedenkingen er tegen hebben, maar bij ons worden deze kinderen buiten de leefwereld van de “gewone” kinderen gehouden. Contact met andere kinderen blijft vaak beperkt tot de weekends.

We hebben in Italië geconstateerd, dat men met veel liefde over deze kinderen praat. Dat kost veel tijd, geld, ruimte en begeleiding, maar men heeft dat er blijkbaar voor over om deze kinderen op school te houden. Ook in Nederland  zullen, met de herijking van de zorg in 2010 ll, meer kinderen met complexere “problemen”  in de gewone klassen komen, maar dan zal er niet alleen meer financiën voor ruimte en begeleiding moeten komen, maar er zal ook gewerkt moeten worden aan acceptatie door ouders en leerkrachten van de kinderen op de “gewone” school.

 

 

Overblijven

 

 

Ook hier weer een sterk contrast met de Nederlandse situatie. In Italië heeft de Machiavelli school de beschikking over een zeer goed geoutilleerde keuken met een complete kookploeg o.l.v. een uitnemende kok, die iedere dag ruim 500 maaltijden tussen de middag verzorgt. Ook aan de diëten voor de kinderen wordt gedacht. Het eten is op een goed niveau, waar de kinderen behoorlijk van genieten. Ze betalen voor overblijf + eten 3 euro per dag. Er wordt in “ploegen” gegeten en de andere groepen kunnen dan buiten spelen op de grote ruimte rond de school. Net als in de meeste andere Europese landen (behalve Engeland) hebben we gezien, dat Nederland de officiële speelplaatsnorm wel erg krap heeft bemeten. Nog net niet op het niveau van het luchten van de gevangenen, maar het zal er niet ver vanaf zijn. In de eetzaal was het wel behoorlijk lawaaiig, maar dat zal mede verband houden met het Italiaanse temperament. De leerkrachten begeleiden volgens een rooster de kinderen, zodanig dat ze zelf ook een pauze hebben.

Het niveau van de keuken hebben we kunnen op de vrijdagavond toen we met de leerkrachten van de school en deelnemende scholen van het Comeniusproject van de kookkwaliteiten van de kok hebben kunnen genieten. Het werd een prachtige avond, waarop de zangkwaliteiten van de Tsjechen en de Italiaanse directrice uiteindelijk in een polonaise eindigden met een liedje over een krokodil.

 

 

 

 

Ontruimingsoefening 

 

Iedere maand (!!!) wordt een ontruimingsoefening gehouden en 1 keer per jaar is er een zeer uitgebreide oefening. In het verslag van de Italiaanse studiereis van Arjan, Sandra en Corrie, op onze schoolwebsite bij recente studiereizen en de comeniuswebsite www.comeniussafeschool.nl is al uitgebreid te lezen, dat de veiligheidsvoorzieningen in dit moderne gebouw erg uitgebreid zijn met duidelijke instructies bij de deuren en wanden.  We waren dan ook benieuwd, hoe de aangekondigde uitgebreide ontruiming zou gaan verlopen. Er moest ook nog een slachtoffer gevonden worden voor de ambulance. Ingrid stelde zich hiervoor spontaan beschikbaar en ging weg. Het alarm ging met veel kabaal af en we gingen net als de kinderen in een lange rij, hand aan hand, naar buiten. Alles zeer gedisciplineerd en toen we buiten waren, scheurden de auto’s van de brandweer, politie, carabinieri, boswachters en ambulance het schoolplein op en er stond zelfs een helikopter te draaien (schaalmodel dat echt kan vliegen). Ingrid kwam naar buiten op de brancard, werd nog even in de ambulance geschoven, maar mocht daarna naar buiten. Zo kon ze net als wij constateren, dat de kinderen na hun aftekenen bij de hulpinstanties konden kijken, meedoen met spuiten en uitleg kregen.

Na afloop werd de oefening in het auditorium met de betrokken instanties en personen geëvalueerd en iedereen werd door de directrice zeer en langdurig uitgebreid bedankt. Kortom misschien ook een idee voor onze school om hulpinstanties bij een ontruimingsoefening te betrekken.

 

Eten en drinken  

 

Gelukkig was de ijssalon in het dorp weer open met het (natuurlijk) beste ijs Italië. Daar hebben we met elkaar een aantal keren van genoten. Ook de pasta’s, pizza’s e.a. Italiaanse gerechten hebben we met veel plezier genuttigd. Na de Chiantitour kunnen we nu de Chiantiwijnen niet alleen op etiket, maar ook op smaak herkennen.  Het avondeten is laat, maar in een mooi restaurant werd het toch wel erg laat. We begonnen om met het voorgerecht om 10 uur en sloten af met champagne om 12 uur. We dachten, dat dit het hoogtepunt was, maar op zondagavond werden we mede door de burgemeester van het dorp uitgenodigd in een zeer oud landhuis van 1450. Na de bezichtiging van het huis hebben we een fantastische culinaire avond gehad met heerlijk verrassend eten en bijpassende dranken. Het was moeilijk voor ons om hierna de heuvel op te lopen richting hotel.

 

Cultuur

 

Naar Toscane gaan zonder te genieten van het cultureel erfgoed is niet mogelijk. We hebben Florence voor de tweede keer bezocht. In Sienna hebben we op het plein van gospelsongs genoten. In San Gimigniano. met de vele torens en de vele Italianen en toeristen, hebben we genoten van het prachtige dorpje en een heerlijke lunch. De Italianen hebben ons ook met een oud klooster in de buurt van San Casciano laten kennismaken, waarbij we geleerd hebben, dat gezien de leeftijden het leven in een klooster meestal garant staat voor een lang leven.

 

Conclusie van Comenius project  “the safe school”

 

De afgelopen drie jaar hebben we een Comenius ontwikkelingsproject, dat meer gericht was op de schoolorganisatie m.b.t. veiligheid. Op dit gebied hebben we veel van elkaar geleerd en zaken uitgewisseld, verbeterd en overgenomen van elkaar. We hebben ook geprobeerd de kinderen in het project te betrekken en dat is met wisselend succes gebeurd. Een extra probleem was, dat de Tsjechische school pas in het tweede jaar toestemming kreeg en de Italiaanse school het tweede jaar er buiten viel vanwege een administratieve fout. Uiteindelijk mogen we wel terugkijken op een goed geslaagd project.

 

Ingrid Luntz-Slooten en Jan van Leeuwen